Jak niezależny jest Mulier Instituut w kwestii bezpieczeństwa na pływalniach?

Izba opiera swoją wiedzę i kompetencje w zakresie bezpieczeństwa na pływalniach na wynikach „niezależnych” badań przeprowadzanych przez Mulier Instituut. Ale jak bardzo niezależny jest ten instytut i jak splecione są interesy jego zarządzających?

Mulier Instituut realizuje badania na zlecenie, dotyczące najróżniejszych tematów. Niejednokrotnie zajmował się też branżą basenową i bezpieczeństwem na pływalniach. Przykładem jest badanie dotyczące finansowych skutków Covid-19 dla branży basenowej. Rząd początkowo bazował na wyliczeniach Mulier Instituut. Badanie to zostało przeprowadzone na zlecenie ministerstwa Zdrowia, Dobrostanu i Sportu (VWS). Na nacisk Vereniging Sport en Gemeenten (VSG) oraz Nationale Raad Zwemveiligheid (NRZ) ograniczono je do basenów gminnych i nieruchomości gminnych. A przecież te gminne baseny były w wielu przypadkach prowadzone przez podmioty komercyjne i notowane na giełdzie.

Z wyliczeń wynikła kwota strat rzędu około 180 milionów euro za pierwszy okres. Na tej podstawie powstał pakiet wsparcia Specifieke Uitkering IJsbanen en Zwembaden (SPUKIJZ). Te 180 milionów było jednak dalece niewystarczające dla całej branży, obejmującej także wiele podmiotów komercyjnych. Komercyjne baseny nie mogły z tego wsparcia skorzystać. VSG odsyłało tych poszkodowanych do istniejących pakietów wsparcia w ramach kategorii MŚP. Dla basenów komercyjnych pakiety te były zdecydowanie zbyt skromne. Dla basenów publicznych stanowiły natomiast dodatkowe wsparcie finansowe obok dotacji, które już otrzymywały.

Teraz NRZ; za pośrednictwem Izby Handlowej otwierają się drzwi do sporej dawki informacji. Widać tam bowiem członków zarządu, których nie ma na stronie internetowej, a także niejeden przypadek „podwójnych ról”. Dziś na tapecie przewodniczący NRZ: Johannes (Jan) Rijpstra. Głównym stanowiskiem pana Rijpstry jest funkcja burmistrza gminy Smallingerland. Gmina Smallingerland obejmuje szereg miejscowości, w tym Drachten.

Gmina Smallingerland już od dłuższego czasu przygotowuje i realizuje budowę nowego basenu. Zwemcentrum de Welle ma stać się zielonym, zrównoważonym ośrodkiem, którego celem — wspólnie z Koninklijke Nederlandse Zwembond (KNZB) — jest pełnienie roli lokalizacji dla sportu wyczynowego i rozwoju talentów na północy kraju. Na ten projekt prowincja udostępniła dodatkową dotację w wysokości 10 milionów euro. Całkowite koszty oszacowano na ponad 20 milionów euro. Ciekawe, że w większości dużych miast trzyma się rękę na kieszeni, gdy chodzi o budowę basenów, a tutaj sięga się po wszelkie możliwe środki.

Czy poboczna funkcja burmistrza mogłaby w tym pomagać? W każdym razie uwagę zwraca fakt, że dwóch członków zarządu KNZB zasiada w zarządzie NRZ. Krótkie ścieżki komunikacji da się tu wyznaczyć nadzwyczaj łatwo.

A teraz kolejna funkcja Jana Rijpstry; oprócz przewodniczenia Nationale Raad Zwemveiligheid jest on również członkiem Rady Nadzorczej Mulier Instituut. I nadarza się tak, że to właśnie ta jednostka przeprowadza rozmaite badania dla ministerstwa VWS, gdzie zapadają wielkie decyzje! Jeśli przeanalizować miniony okres pandemii koronawirusa, to zwłaszcza duże związki i organizacje branżowe (dotowane przez ministerstwo VWS pod kierownictwem VSG) zawiodły, gdy chodziło o realne bezpieczeństwo na pływalniach. Wielkie słowa, mnóstwo spotkań na Zoomie w drugorzędnych grupkach dyskusyjnych, a decyzje i tak zapadały zza biurka.

Bezpieczeństwo na pływalniach w Holandii jest dziś kształtowane przede wszystkim przez ludzi, którzy — jak zaznaczyłem — zdają się mieć interesy inne niż te, do których związki i organizacje branżowe są w istocie powołane. Czy nie najwyższy czas, by Haga otworzyła oczy i wsłuchała się w głos płynący prosto z basenowej niecki? Bezpieczeństwo na pływalniach należy do nas wszystkich i jest dla nas wszystkich, i wszyscy musimy dołożyć do tego swoją cegiełkę. Aby to osiągnąć, trzeba będzie zburzyć kilka świętych krów. Ja zacząłbym od przewodniczącego.