Πόσο ανεξάρτητο είναι το Mulier Instituut όταν πρόκειται για την ασφάλεια στην κολύμβηση;

Η Βουλή στηρίζει τις γνώσεις και την τεχνογνωσία της σχετικά με την ασφάλεια στην κολύμβηση στα αποτελέσματα «ανεξάρτητων» ερευνών που διεξάγει το Mulier Instituut. Πόσο ανεξάρτητο είναι όμως αυτό το ινστιτούτο και πόσο μπλεγμένα είναι τα συμφέροντα των διοικούντων του;

Το Mulier Instituut διεξάγει κατ' ανάθεση έρευνες σε διάφορα θέματα. Έτσι, έχει ασχοληθεί επανειλημμένα με τον κλάδο των πισινών και την ασφάλεια στην κολύμβηση. Ένα παράδειγμα είναι ο οικονομικός αντίκτυπος του Covid-19 στον κλάδο των πισινών. Το κράτος βασίστηκε αρχικά στους υπολογισμούς του Mulier Instituut. Αυτή η έρευνα διεξήχθη κατ' ανάθεση του Υπουργείου Δημόσιας Υγείας, Ευημερίας και Αθλητισμού (VWS). Κατόπιν πίεσης της Vereniging Sport en Gemeenten (VSG) και του Nationale Raad Zwemveiligheid (NRZ), περιορίστηκε στις δημοτικές πισίνες και στα δημοτικά ακίνητα. Ωστόσο, αυτές οι δημοτικές πισίνες σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούσαν από εμπορικούς και εισηγμένους στο χρηματιστήριο φορείς.

Από τους υπολογισμούς προέκυψε ποσό ζημιάς περίπου 180 εκατομμυρίων ευρώ για την πρώτη περίοδο. Βάσει αυτού δημιουργήθηκε το πακέτο στήριξης Specifieke Uitkering IJsbanen en Zwembaden (SPUKIJZ). Τα 180 εκατομμύρια δεν επαρκούσαν καθόλου για τον κλάδο, ο οποίος περιλάμβανε και πολλούς εμπορικούς φορείς. Οι εμπορικές πισίνες δεν είχαν το δικαίωμα να κάνουν χρήση αυτού. Η VSG παρέπεμπε τους πληγέντες στα υφιστάμενα πακέτα στήριξης υπό τον τίτλο MKB (μικρομεσαίες επιχειρήσεις). Για τις εμπορικές πισίνες αυτά τα πακέτα στήριξης ήταν εντελώς ανεπαρκή. Για τις δημόσιες πισίνες ήταν μια επιπλέον οικονομική στήριξη επιπρόσθετα στα επιδοτούμενα κονδύλια που ήδη λάμβαναν.

Ας δούμε τώρα το NRZ· μέσω του Εμπορικού Επιμελητηρίου ανοίγει μια πόρτα πληροφοριών. Έτσι, εμφανίζονται εκεί μέλη του διοικητικού συμβουλίου που δεν αναφέρονται στην ιστοσελίδα, και εντοπίζονται αρκετά «διπλά καπέλα». Σήμερα θα σταθούμε στον πρόεδρο του NRZ: τον Johannes (Jan) Rijpstra. Ως κύριο αξίωμα, ο κ. Rijpstra κατέχει τη θέση του Δημάρχου του Δήμου Smallingerland. Ο Δήμος Smallingerland περιλαμβάνει πλήθος τοποθεσιών, μεταξύ των οποίων και το Drachten.

Ο Δήμος Smallingerland ασχολείται εδώ και αρκετό καιρό με την προετοιμασία και υλοποίηση της κατασκευής μιας νέας πισίνας. Το κολυμβητικό κέντρο de Welle θα γίνει ένα πράσινο, βιώσιμο κέντρο με στόχο, σε συνεργασία με την Koninklijke Nederlandse Zwembond (KNZB), να λειτουργεί ως τοποθεσία πρωταθλητισμού και ανάπτυξης ταλέντων στον βορρά. Για αυτό το έργο η επαρχία διέθεσε επιπλέον επιδότηση 10 εκατομμυρίων ευρώ. Το συνολικό κόστος εκτιμάται σε πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ. Παράξενο, πάντως, ότι στις περισσότερες μεγάλες πόλεις πρέπει να σφίγγει το πορτοφόλι όταν πρόκειται για κατασκευή πισίνας, ενώ εδώ αντλούνται όλα τα διαθέσιμα μέσα.

Άραγε βοηθάει σε αυτό το πάρεργο του Δημάρχου; Σε κάθε περίπτωση, αξιοσημείωτο είναι ότι δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου της KNZB κάθονται στο συμβούλιο του NRZ. Οι σύντομες, άμεσες διαδρομές εδώ γίνονται πολύ εύκολα.

Ας δούμε τώρα και το άλλο αξίωμα του Jan Rijpstra· εκτός από πρόεδρος του Nationale Raad Zwemveiligheid, είναι επίσης Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου στο Mulier Instituut. Και να που αυτό είναι ακριβώς το γραφείο που διεξάγει κάθε λογής έρευνες για το Υπουργείο VWS, εκεί όπου λαμβάνονται μεγάλες αποφάσεις! Αν αναλύσει κανείς την περασμένη περίοδο του κορονοϊού, ήταν κυρίως οι μεγάλες ομοσπονδίες και οι οργανώσεις συμφερόντων (επιδοτούμενες από το Υπουργείο VWS υπό την ηγεσία της VSG) που απέτυχαν όταν επρόκειτο για πραγματική ασφάλεια στην κολύμβηση. Μεγάλα λόγια, πολλές τηλεδιασκέψεις σε δευτερεύουσες ομάδες συζήτησης, αλλά οι αποφάσεις λαμβάνονταν πίσω από το γραφείο.

Η ασφάλεια στην κολύμβηση στην Ολλανδία καθορίζεται πλέον κυρίως από ανθρώπους οι οποίοι, όπως ανέφερα, φαίνεται να έχουν άλλα συμφέροντα από αυτά για τα οποία υποτίθεται ότι υπάρχουν οι ομοσπονδίες και οι οργανώσεις συμφερόντων. Δεν είναι καιρός η Χάγη να ανοίξει τα μάτια της και να στήσει επιτέλους αυτί στο ίδιο το πάτωμα, εκεί όπου γίνεται η δουλειά; Η ασφάλεια στην κολύμβηση είναι όλων μας και για όλους μας, και σε αυτό οφείλουμε όλοι να βάλουμε το λιθαράκι μας. Για να το πετύχουμε, θα πρέπει να πέσουν μερικά ιερά τείχη. Εγώ θα ξεκινούσα από τον πρόεδρο.