Οι Van Nispen και Mohandis βάζουν την ασφάλεια στο νερό στην ατζέντα: ο αντίκτυπος των εγκεκριμένων προτάσεων.

Η ολλανδική Βουλή ενέκρινε πρόσφατα αρκετές προτάσεις των Michiel van Nispen (SP) και Mohammed Mohandis (PvdA), οι οποίες αφορούν άμεσα το μέλλον της ασφάλειας στο νερό και της διδασκαλίας κολύμβησης στην Ολλανδία. Έτσι, ζητήματα όπως το κολύμπι στα σχολεία, η προσβασιμότητα των μαθημάτων κολύμβησης και η διατήρηση των κολυμβητηρίων επιστρέφουν με έμφαση στην πολιτική ατζέντα.

Για το Nederlandse Stichting Water- & Zwemveiligheid (NSWZ) πρόκειται για μια ελπιδοφόρα εξέλιξη. Εδώ και χρόνια επισημαίνουμε την αυξανόμενη ανισότητα στις κολυμβητικές δεξιότητες και την ολοένα μεγαλύτερη πίεση που δέχονται τα κολυμβητήρια και οι σχολές κολύμβησης. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, με το 10-puntenplan έχουμε αναπτύξει έναν οδικό χάρτη για διαρθρωτική βελτίωση. Οι εγκεκριμένες προτάσεις εναρμονίζονται σε μεγάλο βαθμό με αυτόν, αλλά δείχνουν επίσης πού εξακολουθούν να υπάρχουν κενά.

Μια κοινωνική επιτακτικότητα

Η Ολλανδία είναι μια χώρα του νερού. Από κανάλια και τάφρους μέχρι λίμνες αναψυχής και τη Βόρεια Θάλασσα: το νερό είναι παντού. Κι όμως, το κολύμπι έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι αυτονόητο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος έχουν δώδεκα φορές πιο συχνά κανένα δίπλωμα κολύμβησης σε σύγκριση με τα παιδιά από υψηλότερες εισοδηματικές ομάδες. Αυτή η διαφορά είναι τεράστια και αυξάνει τον κίνδυνο ατυχημάτων και πνιγμού.

Ταυτόχρονα, βλέπουμε ολοένα και περισσότερα κολυμβητήρια να δέχονται πίεση λόγω υψηλού κόστους ή ακόμη και να κλείνουν. Οι δήμοι παλεύουν με τη χρηματοδότηση, ενώ οι ιδιωτικές σχολές κολύμβησης αντιμετωπίζουν αυξανόμενα έξοδα και συχνά δεν έχουν πρόσβαση σε επιδοτήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα κουρελού ευκαιριών, όπου ο τόπος γέννησής σου καθορίζει αν θα μάθεις να κολυμπάς με ασφάλεια.

Ακριβώς για να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο της ανισότητας, οι προτάσεις των Van Nispen και Mohandis είναι τόσο σημαντικές. Δίνουν κατεύθυνση προς μια πιο διαρθρωμένη πολιτική για την ασφάλεια στο νερό και εναρμονίζονται με την έκκληση του NSWZ να καταστούν τα μαθήματα κολύμβησης και πάλι βασική παροχή.

Κολύμπι στα σχολεία: όχι νοσταλγία, αλλά αναγκαιότητα

Η πιο πολυσυζητημένη πρόταση αφορά την επιστροφή του κολυμπιού στα σχολεία. Εδώ, ρητά δεν επιλέχθηκε μια παλιομοδίτικη επαναφορά, αλλά μια έξυπνη εκδοχή βασισμένη στην έρευνα Schoolslag in perspectief.

Η έρευνα αυτή έδειξε ότι το κολύμπι στα σχολεία μπορεί να μειώσει την ανισότητα, αρκεί να οργανωθεί σωστά. Η Βουλή επιλέγει τώρα έναν συνδυασμό δύο σεναρίων:

• Τα παιδιά χωρίς δίπλωμα Α στην ΣΤ' τάξη λαμβάνουν μαθήματα κολύμβησης εκτός σχολικού ωραρίου, οργανωμένα από τους δήμους.

• Τα σχολεία οργανώνουν στιγμές κολύμβησης για να διαπιστωθεί ποια παιδιά δεν έχουν ακόμη δίπλωμα κολύμβησης.

Αυτό σημαίνει ότι προσεγγίζουμε στοχευμένα τις ευάλωτες ομάδες, χωρίς να χρειάζεται να ανατραπεί ολόκληρο το εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Για το NSWZ, πρόκειται για ένα βήμα που ταιριάζει άριστα με το αίτημά μας για θεσμοθετημένη άδεια για μαθήματα κολύμβησης: να δεσμεύεται δομικά χρόνος και χώρος για την εκμάθηση του κολυμπιού, ώστε να εξαλειφθούν τα οικονομικά ή οργανωτικά εμπόδια.

Έτσι, το κολύμπι στα σχολεία δεν γίνεται μια νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν, αλλά ένα σύγχρονο εργαλείο για την αύξηση της ισότητας ευκαιριών.

Κολυμβητήρια: το θεμέλιο της ασφάλειας στο νερό

Μια δεύτερη σημαντική πρόταση ζητά από την κυβέρνηση να καταρτίσει σχέδιο ώστε τα δημόσια κολυμβητήρια να παραμείνουν σε δημόσια χέρια. Με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί καλύτερα η διαθεσιμότητα κολυμβητικού νερού.

Αυτό είναι ουσιώδες, γιατί χωρίς επαρκή κολυμβητήρια κάθε σχέδιο είναι άσκοπο. Ωστόσο, το NSWZ προειδοποιεί για μια μονόπλευρη προσέγγιση: όχι μόνο οι δημόσιοι, αλλά και οι ιδιωτικοί πάροχοι είναι απαραίτητοι. Σε πολλές περιοχές αυτοί καλύπτουν την πλειονότητα των μαθημάτων κολύμβησης. Ο ρόλος τους πρέπει να αναγνωριστεί και τους αξίζουν ίσοι κανόνες, ακόμη κι όταν πρόκειται για την πρόσβαση σε επιδοτήσεις ή στήριξη για το υψηλό κόστος ενέργειας και ενοικίου.

Επιπλέον, θα διεξαχθεί έρευνα για μια δημοτική υποχρέωση μέριμνας για τα κολυμβητήρια. Αυτό μπορεί να προσφέρει διαρθρωτική κατοχύρωση, αλλά και εδώ ισχύει: η διαβούλευση με όλους τους αναγνωρισμένους παρόχους – δημόσιους και ιδιωτικούς – είναι κρίσιμη. Μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί τοπικά μια πλήρης και δίκαιη προσφορά.

Προσβασιμότητα: κανείς εκτός

Μια άλλη εγκεκριμένη πρόταση ορίζει ότι όλοι οι δήμοι οφείλουν να προσφέρουν μαθήματα κολύμβησης σε παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος. Έτσι, αίρεται ένα σημαντικό εμπόδιο.

Παρ' όλα αυτά, ελλοχεύει και ένας κίνδυνος: οι δημοτικές ρυθμίσεις είναι συχνά κατακερματισμένες και εξαρτώνται από τις τοπικές προτεραιότητες. Οι γονείς πρέπει να βρουν τον δρόμο τους μέσα σε περίπλοκες διαδικασίες και δεν διαθέτει κάθε δήμος τους ίδιους πόρους.

Γι' αυτό το NSWZ ζητά τη δημιουργία ενός Εθνικού Ταμείου Μαθημάτων Κολύμβησης. Αυτό εξασφαλίζει σαφήνεια, απλότητα και βεβαιότητα. Οι γονείς θα ξέρουν τότε πάντα πού βρίσκονται, ανεξάρτητα από τον δήμο στον οποίο κατοικούν.

Πού υστερούν ακόμη οι προτάσεις

Παρότι οι εγκεκριμένες προτάσεις αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προόδου, παραμένουν αναπάντητα ζητήματα που είναι απαραίτητα για μια ολοκληρωμένη πολιτική ασφάλειας στο νερό. Το 10-puntenplan μας επισημαίνει ρητά:

• Την ποιότητα της διδασκαλίας κολύμβησης: τα παιδιά δεν πρέπει απλώς να μαθαίνουν τις ασκήσεις για το δίπλωμα, αλλά να προετοιμάζονται πραγματικά για απρόσμενες καταστάσεις, για παράδειγμα σε ανοιχτά νερά.

• Την έλλειψη δασκάλων κολύμβησης: χωρίς επαρκείς επαγγελματίες, κάθε πολιτική καταρρέει. Η επένδυση στην κατάρτιση, την αμοιβή και την αναγνώριση είναι απαραίτητη.

• Τον έλεγχο της αύξησης του κόστους για τις ιδιωτικές σχολές κολύμβησης: τα αυξανόμενα έξοδα απειλούν να καταστήσουν τα μαθήματα κολύμβησης απρόσιτα.

• Τη διαρθρωμένη διαβούλευση: οι δήμοι πρέπει υποχρεωτικά να συνομιλούν με όλους τους αναγνωρισμένους παρόχους, ώστε η συνεργασία να μην παραμένει προαιρετική.

Συμπέρασμα: ένα βήμα μπροστά, αλλά όχι ακόμη αρκετό

Οι εγκεκριμένες προτάσεις των Van Nispen και Mohandis σηματοδοτούν ένα σημείο καμπής: η ασφάλεια στο νερό επιστρέφει στην ατζέντα της Χάγης. Αυτό είναι κέρδος. Όμως είναι μόνο η αρχή.

Με το 10-puntenplan του NSWZ υπάρχει ένας ολοκληρωμένος οδικός χάρτης που αντιμετωπίζει την ανισότητα, διασφαλίζει την ποιότητα και ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών παρόχων. Μόνο λαμβάνοντας υπόψη αυτό το εύρος μπορούμε να εγγυηθούμε ότι κάθε παιδί στην Ολλανδία θα μάθει να κολυμπά με ασφάλεια.

Η πολιτική άνοιξε τώρα την πρώτη πόρτα. Είναι στο χέρι όλων μας – κυβέρνηση, δήμων, σχολείων και παρόχων κολύμβησης – να περάσουμε μαζί μέσα από αυτήν.

🔗 Το πλήρες 10-puntenplan του NSWZ μπορείτε να το βρείτε στο: nswz.nl/10puntenplan

Εσείς τι πιστεύετε; Είναι αρκετές οι εγκεκριμένες προτάσεις, ή αποτελεί ένα Εθνικό Ταμείο Μαθημάτων Κολύμβησης και η θεσμοθετημένη άδεια για μαθήματα κολύμβησης το επόμενο βήμα; Μοιραστείτε τη γνώμη σας παρακάτω.