Η κυριαρχία στον χώρο της κολύμβησης εις βάρος της ασφάλειας στο νερό πρέπει να σταματήσει

«Εμείς, της μάρκας WC-eend, σας συνιστούμε WC-eend».

Πάλι τα ίδια. Αυτή τη φορά το θέμα είναι τα μαθήματα κολύμβησης. Ο χώρος της κολύμβησης στην Ολλανδία αποτελείται από εννέα φορείς που εκδίδουν διπλώματα κολύμβησης, ο καθένας με το δικό του δίπλωμα. Ένας από αυτούς, το Nationale Raad Zwemveiligheid (NRZ), λαμβάνει κάθε χρόνο σημαντικές κρατικές επιδοτήσεις για να προωθεί και να στηρίζει αυτή την υπηρεσία.

Το NRZ, υπό τη διεύθυνση του Titus Visser, ισχυρίζεται ότι η σειρά διπλωμάτων του είναι το «μοναδικό γνήσιο», «εθνικά αναγνωρισμένο» και «επίσημο» δίπλωμα στην Ολλανδία. Συνιστά επίσης, όπως και πολλές άλλες πισίνες στη χώρα, να ακολουθείται η σειρά διπλωμάτων του NRZ. Με άλλα λόγια: «Εμείς, του NRZ, σας συνιστούμε το NRZ». Προσπαθούν να αποκτήσουν και να διατηρήσουν ένα μονοπώλιο με χρήματα του δημοσίου. Και ως βασικό επιχείρημα χρησιμοποιούν την ασφάλεια στο νερό. Ένας σχεδόν εξωπραγματικός, αλλά δυστυχώς απόλυτα ρεαλιστικός τρόπος να «βγάζεις πολλά λεφτά».

Η ποιότητα της κολυμβητικής εκπαίδευσης στην Ολλανδία είναι παγκοσμίως γνωστή και εξυμνούμενη. Πολλές χώρες έρχονται να δουν πώς είναι δομημένη και πώς έχει εξελιχθεί η διδασκαλία κολύμβησης και η αντίστοιχη διαδικασία πιστοποίησης. Και εδώ δεν μιλάμε μόνο για το NRZ, αλλά και για πολλούς άλλους, όπως το ENVOZ και το EasySwim. Όλοι οι φορείς διαθέτουν ένα δικό τους πρόγραμμα διδασκαλίας και μια μεθοδολογία που ταιριάζει στις διάφορες απαιτήσεις των διπλωμάτων. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται πολλή δουλειά ανάπτυξης — δεν φτιάχνονται στο πόδι. Έχει τη μορφή μιας προσπάθειας του NRZ να αναδείξει τον εαυτό του ως ανώτερο, υποβαθμίζοντας τους υπόλοιπους φορείς. Όμως, αν εμβαθύνεις στο θέμα, η αλήθεια είναι διαφορετική.

Το Tros-radar ασχολήθηκε με το ζήτημα πριν από κάποιο καιρό. Ένα ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε από 5.863 άτομα που είχαν παιδί σε μαθήματα κολύμβησης τα τελευταία 5 χρόνια. Προέκυψαν διάφορα ερωτήματα, τα οποία για τους γνώστες έμοιαζαν λίγο με προπαγάνδα ώστε να παρουσιαστούν σε κακό φως οι υπόλοιποι φορείς διπλωμάτων. Έτσι, φαίνεται πως το 31% δεν είναι εντελώς ικανοποιημένο με την ποιότητα του εκπαιδευτή κολύμβησης, ενώ το 25% θεωρεί ότι η ποιότητα των γνώσεων που διδάχθηκαν δεν ήταν προσαρμοσμένη στις ανάγκες.

Αν το ψάξεις λίγο περισσότερο, τα μαθήματα των 5.863 γονέων ήταν κατά 34% μέσω του Zwem-ABC του NRZ και κατά 9% μέσω των διπλωμάτων της Optisport (η Optisport εφαρμόζει σχεδόν τις ίδιες απαιτήσεις, απλώς έχει κολλήσει από πάνω το δικό της λογότυπο· η Optisport, μάλιστα, βρίσκεται στα παρασκήνια σε διαδικασία επανασύνδεσης με το NRZ). Αυτό σημαίνει ότι το 43% του συνόλου των ερωτηθέντων γονέων προέρχεται από δίπλωμα του NRZ ή σχετιζόμενο με αυτό. Αν συγκρίνεις αυτό το ποσοστό με το 21% (Envoz 8%, EasySwim 6%, KNZB 3%, NSWZ 3%, ZON 1%) των υπόλοιπων φορέων, γίνεται σαφές ότι η κριτική αφορά κυρίως την ποιότητα του NRZ.

Το NRZ μπορεί να αυτοπροβάλλεται ως «ο» φορέας, όμως στην πραγματικότητα υστερεί. Λίγη αυτοκριτική θα ήταν καλό εργαλείο πριν βγεις προς τα έξω ως «το μοναδικό γνήσιο δίπλωμα». Στο ίδιο άρθρο, ο κύριος Visser ισχυρίζεται επιπλέον ότι η εκπαίδευση που αναγνωρίζεται από το NRZ είναι η μόνη σωστή για την επίτευξη του «υψηλού» ποιοτικού προτύπου της άδειας του NRZ.

Στη συνέντευξη της 19ης Μαρτίου στην εφημερίδα Noord Hollands Dagblad, ο Titus Visser σχολίασε την αποχώρηση του Alkmaar Sport από το NRZ: «Μάλλον θα είναι θέμα προσωπικού. Για να διατηρήσουμε την άδειά μας, απαιτούμε να εργάζεται κανείς με καλά καταρτισμένο προσωπικό. Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να τους πληρώνεις καλύτερα. Το Alkmaar Sport είναι εμπορικός φορέας εκμετάλλευσης. Τέτοιοι οργανισμοί προσπαθούν να μειώσουν το κόστος». Όσο για την εκπαίδευση —διαφορετική από την αναγνωρισμένη από το NRZ— που επιλέγει το Alkmaar Sport, ο Visser απαντά: «Μπορούν να μπαλώσουν μόνοι τους μια εκπαιδευτούλα και να βάλουν κόσμο στην άκρη της πισίνας. Επιτρέπεται, δεν απαγορεύεται».

Φορείς όπως το ENVOZ είναι ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα αναγνωρισμένο από το CRKBO (Centraal Register Kort Beroepsonderwijs) και το NRTO (Nederlandse Raad voor Training en Opleiding). Εδώ, η ασφάλεια στο νερό, η κολυμβητική δεξιότητα και η ποιότητα βρίσκονται σε πρώτη γραμμή. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το NRZ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υστερεί σε ποιότητα. Οι δηλώσεις του κυρίου Visser, λοιπόν, θυμίζουν όντως το WC-eend.

Η αποστολή και το όραμα του NRZ χρειάζονται ριζική αναθεώρηση. Η ιδέα ότι αποτελούν μοναδικό φαινόμενο με το ανώτερο δίπλωμα κολύμβησης ας πάει στα σκουπίδια, και οι επιδοτήσεις πρέπει να μοιράζονται δίκαια ανάμεσα στους φορείς διπλωμάτων που μέρα με τη μέρα είναι εκεί για να εκπαιδεύουν δασκάλους κολύμβησης και παιδιά για το μέλλον. Η περίοδος του κορονοϊού αποκάλυψε όλο και περισσότερο το χάσμα ανάμεσα στο «χρήμα» και την πραγματική ασφάλεια στο νερό. Η ασφάλεια στο νερό δεν αγοράζεται με χρήματα — δημιουργείται με ανθρώπινη δουλειά. Απαιτείται αμοιβαίος σεβασμός για το όραμα του καθενός· υπάρχει ένας κοινός στόχος: να ανέβει η ασφάλεια στο νερό στην Ολλανδία. Αυτό είναι που χρειάζεται. Για να συμβεί, θα πρέπει να πέσουν ακόμη πολλά «ιερά και όσια», με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Αρκεί η ασφάλεια στο νερό να μπει στο προσκήνιο και το μεγάλο χρήμα να πάει εκεί όπου πρέπει να πάει.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το παρόν άρθρο γράφτηκε με αφορμή ένα δημοσίευμα που εμφανίστηκε στην εφημερίδα Noord Hollands Dagblad.

Σύνδεσμος: https://www.noordhollandsdagblad.nl/cnt/dmf20220318_61356834?utm_source=google&utm_medium=organic

Χρησιμοποιήθηκαν επίσης στοιχεία από την εκπομπή του Tros Radar της 14ης Μαρτίου.

Σύνδεσμος: https://radar.avrotros.nl/uitzendingen/gemist/item/nederlands-zwemonderwijs-onder-de-maat/ en https://radar.avrotros.nl/testpanel/uitslagen/item/ouders-niet-op-de-hoogte-van-ongediplomeerde-zweminstructeurs/

Και: https://radar.avrotros.nl/testpanel/uitslagen/item/ouders-niet-op-de-hoogte-van-ongediplomeerde-zweminstructeurs/