Η KNZB βάζει τα δικά της συμφέροντα πάνω από τα συμφέροντα του κλάδου της κολύμβησης

Όταν ανέλαβε καθήκοντα ως διευθυντής της Koninklijke Nederlandse Zwembond (KNZB), ο Aschwin Lankwarden έθεσε ορισμένους στόχους. Λίγα χρόνια αργότερα, οι στόχοι αυτοί φαίνεται πως δεν επιτεύχθηκαν, ενώ, μεταξύ άλλων, η δράση του οδήγησε σε έναν ακραίο διχασμό της ολλανδικής διδασκαλίας κολύμβησης.

Η καταστροφική στάση απέναντι στους εμπλεκόμενους φορείς του κλάδου της κολύμβησης είχε ως αποτέλεσμα να αναδειχθεί, ιδίως στην περίοδο της πανδημίας, το μεγάλο χάσμα ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Η KNZB μπορεί να υπολογίζει σε κρατική στήριξη. Οι υπόλοιπες οργανώσεις συμφερόντων πρέπει να βρουν μόνες τους πώς θα κρατηθούν στην επιφάνεια — κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ο συνδετικός ρόλος της KNZB

Η KNZB ξεπερνά τον σκοπό της. Ενώ η οργάνωση θα έπρεπε να έχει έναν συνδετικό ρόλο και να λειτουργεί σαν ομπρέλα πάνω από όλες τις ομάδες συμφερόντων, το ίδιο της το συμφέρον βαραίνει περισσότερο από το συμφέρον ολόκληρου του κλάδου της κολύμβησης. Ο στόχος της σύνδεσης μοιάζει να έχει παραμεριστεί, ενώ το κέρδος φαίνεται να έχει πάρει το πάνω χέρι.

Η KNZB κατά την περίοδο της πανδημίας

Κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού είχε συσταθεί μια ομάδα εργασίας για να συζητηθούν τα πρωτόκολλα που θα εφαρμόζονταν σε εθνικό επίπεδο. Επικεφαλής ήταν η KNZB, η οποία εξέταζε την προβληματική από κοινού με την NRZ (Nationale Raad Zwemveiligheid), τη WiZZ (Vereniging werkgevers in Zwembaden en Zwemscholen) και τη VSG (Vereniging Sport en Gemeente). Αν και η ομάδα εργασίας ήθελε να προβάλλει προς τα έξω ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς είχαν το ίδιο συμφέρον και συνεπώς ανάλογα ισότιμο λόγο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Οι πάροχοι διπλωμάτων κολύμβησης δίνουν τα χέρια μεταξύ τους

Οι διάφοροι πάροχοι διπλωμάτων κολύμβησης έχουν αναπτύξει τη δική τους σειρά διπλωμάτων. Και τούτο διότι η γραμμή της KNZB και της NRZ δεν συμβαδίζει με τις πιο πρακτικές και ως εκ τούτου συχνά υψηλότερες απαιτήσεις ποιότητας που προσφέρουν οι ίδιοι. Η KNZB και η NRZ, ισχυριζόμενες ότι διαθέτουν το μοναδικό «εθνικά αναγνωρισμένο» δίπλωμα, υπονοούν ότι τα υπόλοιπα διπλώματα δεν πληρούν τις απαιτήσεις ασφαλείας. Επιπλέον, το πρόβλημα είναι ότι μέλη του διοικητικού συμβουλίου της KNZB φορούν δύο καπέλα. Δεν είναι μόνο μέλη του διοικητικού συμβουλίου της KNZB, αλλά και της NRZ. Η KNZB δέχεται να προχωρήσει σε αναγνώριση μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η NRZ θα μπορεί να ελέγχει τις υπόλοιπες κλαδικές οργανώσεις. Αυτές οι εμπλοκές συμφερόντων εμφανίζονται και σε άλλες οργανώσεις συμφερόντων, όπως η WiZZ, όπου στο διοικητικό συμβούλιο συμμετέχουν μεγάλοι εμπορικοί φορείς εκμετάλλευσης.

Σε έναν εμπορικό πάροχο τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά· εκείνος απλώς δεν επιβιώνει αν, κατά την άποψη του πελάτη, δεν παρέχεται ποιότητα. Επιπλέον, ο τρόπος λειτουργίας της KNZB, της NRZ, της WiZZ και των συνεργατών τους τείνει προς μονοπωλιακή συμπεριφορά εντός του κλάδου της κολύμβησης. Η απαγόρευση αυτής της συμπεριφοράς είναι μάλιστα κατοχυρωμένη στην ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Επιπροσθέτως, στο συνημμένο άρθρο αναφέρεται ότι το επιχειρηματικό μοντέλο όλων των μερών γίνεται πιο κερδοφόρο όσο συνεχίζει ο κόσμος να κολυμπά (βλ.: σημείωση προς τη σύνταξη). Με αυτό υπονοείται προφανώς ότι οι επιδοτούμενες οργανώσεις δεν έχουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο σε τάξη. Για την εμπορική πλευρά, πρόκειται κυριολεκτικά για «καινοτόμησε ή πνίξου». Δεδομένου του συνεχώς αυξανόμενου αριθμού ιδιωτικών σχολών κολύμβησης, τίθεται λοιπόν το ερώτημα σε ποιον βαθμό ο φορολογούμενος είναι διατεθειμένος να ξοδεύει χρήματα για κάτι που ο ιδιωτικός τομέας κατά πάσα πιθανότητα το έχει οργανώσει καλύτερα.

Φυσικά, υπάρχουν στον κλάδο των κολυμβητηρίων τμήματα που χωρίς επιπλέον χρηματοδότηση δεν έχουν καμία πιθανότητα επιβίωσης. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς· χρειάζεται πράγματι κάθε δήμος ένα αδηφάγο σε κόστος κολυμβητήριο 25 ή ακόμη και 50 μέτρων; Ίσως η KNZB θα έπρεπε να επικεντρωθεί περισσότερο σε αυτό, αντί να ανακατεύεται σε έναν κλάδο στον οποίο διαθέτει ελάχιστη τεχνογνωσία. Μια συμβουλή προς τον εν ενεργεία διευθυντή: να το αντιμετωπίσει αυτό προτού η ζημιά στη διδασκαλία κολύμβησης λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.