Η κατανόηση για τους επιχειρηματίες που στριμώχνονται όλο και λιγοστεύει

Προς μεγάλη απογοήτευση πολλών επιχειρηματιών και θαμώνων φεστιβάλ, η κυβέρνηση τράβηξε την πρίζα από το Καλοκαίρι των Φεστιβάλ 2021. Απογοητευμένος, εκνευρισμένος και φυσικά κάπως θυμωμένος, ο διευθυντής Eric van Eerdenburg του Lowlands αντέδρασε με σκληρά λόγια για τους ανεμβολίαστους 40άρηδες, 50άρηδες και 60άρηδες που καταλήγουν στη ΜΕΘ. Αυτοί, σύμφωνα με τον Van Eerdenburg, είναι η ευάλωτη ομάδα που ανησυχεί το σύστημα υγείας και εξαιτίας της οποίας η Ολλανδία μπαίνει ξανά σε λουκέτο.

Δέχεται επιθέσεις και κριτική από παντού. Πόσο εγωιστής και αφελής είναι που νόμιζε πως με αυτούς τους αριθμούς θα μπορούσε να διεξαχθεί ένα φεστιβάλ αυτού του μεγέθους, και πως ρίχνει έτσι απλά το φταίξιμο στους ανεμβολίαστους. Πόσο άδικες είναι όμως αυτές οι δηλώσεις; Ήταν ο υπηρεσιακός υπουργός De Jonge που ανακοίνωσε ότι υπάρχουν ακόμη 3 εκατομμύρια ανεμβολίαστοι ενήλικες. Οι περισσότεροι από δική τους επιλογή, και αυτό είναι απόλυτα δικαίωμά τους. Η πολιτική του πανικού κάνει επίσης τους επιχειρηματίες να απογοητεύονται όταν το μόνο που παίζεται είναι μπάλα του πανικού.

Αν κοιτάξω τις αντιδράσεις στον δικό μου αγώνα να επαναφέρω τα μαθήματα κολύμβησης, αντιμετώπισα κι εγώ πολλή έλλειψη κατανόησης. «Το παιδί μου πρέπει να αθληθεί και κάθεται συνέχεια, αυτά τα παιδιά μπορούν κάλλιστα να περιμένουν λίγο.» Και: «Υπάρχουν άνθρωποι στο νοσοκομείο κι εσύ μιλάς για μαθήματα κολύμβησης; Άσε πρώτα να λύσουν αυτό, πριν πάρουν προτεραιότητα τέτοια πράγματα.» Τα επιχειρήματα που κατέθεσα, όπως η αύξηση των πνιγμών στα παιδιά και η αναγκαία εντατικοποίηση της active lifeguard supervision λόγω της έλλειψης ωρών κολύμβησης, δυστυχώς επαληθεύονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

Η μπάλα βρίσκεται στη Χάγη, δυστυχώς όμως οι ιθύνοντες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τις συνέπειες σε μικροοικονομικό επίπεδο. Σε μακροοικονομικό επίπεδο τα πράγματα κυλούν ομαλά. Φυσικά, σε γενικές γραμμές τα έχουν υπό έλεγχο. «Συγγνώμη, ανοίξαμε πολύ νωρίς.» Οι επιχειρηματίες και οι διοργανωτές είναι αυτοί που τελικά κρατούν τη χώρα σε λειτουργία. Είτε πρόκειται για φεστιβάλ, είτε για κατάστημα εστίασης, είτε για μαθήματα κολύμβησης για παιδιά.

Στο τέλος πρέπει κάτι να οργανωθεί, και ο τελευταίος λόγος ανήκει στη Χάγη. Τι θα γίνει αν η Χάγη κλείσει ξανά αβάσιμα τις πισίνες; Τότε θα είμαι ο πρώτος που θα ανοίξει το στόμα του. Ένας επιχειρηματίας και διοργανωτής οφείλει να υπερασπίζεται την υπόθεσή του και όχι να την παραδίδει έτοιμη στο πιάτο.

Η λύση πρέπει να αναζητηθεί σε μια καλύτερη συνεργασία μεταξύ κλάδων και ιθυνόντων. Η κυβέρνηση είναι απλώς ο εκτελεστικός και καθοδηγητικός φορέας που αφήνει τους ιθύνοντες να κάνουν τη δουλειά τους. Το OMT και το RIVM συμβουλεύουν, αλλά όταν η κοινωνική πίεση γίνεται πολύ μεγάλη, χοπ, όλα αλλάζουν. Ελπίζω να υπάρξει περισσότερος σεβασμός για τους επιχειρηματίες που διοργανώνουν και για τους συναδέλφους του κλάδου, που εξαρτώνται από το κατεστημένο της Χάγης.

Αν κανείς δεν οργανώνει πια τίποτα μέχρι να εξαφανιστεί ο κορονοϊός από τον κόσμο, θα καθόμαστε να περιμένουμε μέχρι τα τέλη του 2022. Και τότε θα καταλάβουν όλοι πως ο κορονοϊός δεν θα εξαφανιστεί ποτέ εντελώς και πως όλοι πρέπει να μάθουν να ζουν μαζί του. Ας ελπίσουμε πως δεν είναι αυτό που έχουν κατά νου οι επιχειρηματίες. Γιατί τότε δεν μιλάμε μόνο για ασφάλεια, αλλά και για κοινωνική ευημερία και, ευρύτερα, για κοινωνικό όφελος. Εγώ πάντως δεν το σκοπεύω.