Meindert Schulting ma 20 lat, gdy w najgorętszy dzień, jaki kiedykolwiek zmierzono w Holandii, rozbiega się dwa, trzy kroki i skacze do jeziora Uitgeestermeer. Głową uderza o dno. Łamie sobie kręgosłup szyjny. Leży twarzą w dół w wodzie i nie może się już poruszyć.
Trzej mężczyźni pięćdziesiąt metrów dalej widzą, co się dzieje. Jego właśni przyjaciele – nie.
Meindert przeżywa. Ale jest sparaliżowany od wysokości klatki piersiowej w dół. Od tamtej pory przeszedł trzy operacje wszczepienia protez biodrowych, zapalenie płuc, przez które przez cztery tygodnie leżał pod respiratorem, i codziennie potrzebuje opieki domowej, żeby wstać z łóżka.
Ma dziś 27 lat.
Ta historia, opublikowana dziś w Gooi en Eemlander, poruszyła mnie głęboko – nie tylko jako człowieka, ale jako eksperta w dziedzinie bezpieczeństwa na wodzie z niemal trzydziestoletnim doświadczeniem w branży pływackiej. Bo to nie był pech. To był przewidywalny wypadek, w kraju, który systemowo robi zbyt mało w kwestii uświadamiania o zagrożeniach związanych z wodą.
Holandia to kraj wody. Ale brakuje w niej wiedzy o wodzie.
Holandia ma ponad 400 000 kilometrów cieków wodnych. Żyjemy w nich, w samym ich środku. Masowo z nich korzystamy w celach rekreacyjnych. A mimo to elementarna wiedza o zagrożeniach wód otwartych jest u dużej części naszego społeczeństwa nieobecna.
Centraal Bureau voor de Statistiek pokazuje, że w ciągu ostatnich pięciu lat średnio 93 osoby rocznie tonęły w wodach otwartych albo w domu i wokół niego. Dziewięćdziesiąt trzy. Każdego roku. W jednym z najzamożniejszych krajów świata.
Ale utonięcie to nie jedyne ryzyko. Historia Meinderta pokazuje zagrożenie, które wciąż jest niedostatecznie nagłaśniane: wypadek podczas skoku do płytkiej wody. W jeziorze, w którym Meindert doznał paraliżu, w ciągu kolejnych czterech lat doszło jeszcze do trzech innych poważnych wypadków podczas kąpieli. Jedna z ofiar ostatecznie zdecydowała się na eutanazję.
Woda była płytka. Dna nie było widać. Nie było znaków ostrzegawczych dla osób przybijających do brzegu od strony wody – były tylko dla pływaków wchodzących z lądu.
Sąd orzekł później, że zarządca terenu odpowiada w 80 procentach. Meindert ponosi 20 procent winy własnej.
Ale podział winy niczego nie rozwiązuje. Meindert wciąż siedzi na wózku.
Co idzie nie tak – i dlaczego wciąż na nowo?
Jako przewodniczący NSWZ i ekspert w dziedzinie bezpieczeństwa na wodzie widzę pewien wzorzec, który powtarza się raz za razem:
1. Ludzie nie znają zagrożeń wód otwartych. Basen ma dno, które widać. Woda otwarta – nie. Muł, wodorosty, kamienie, odłamki szkła, nagłe płycizny – wszystko to jest niewidoczne. Kto tego nie wie, zachowuje się w wodzie otwartej tak, jak zachowałby się na basenie. Z fatalnymi konsekwencjami.
2. Znaki ostrzegawcze nie są czytane albo są usuwane. Sam Meindert zwraca uwagę, że dziewięć na dziesięć znaków ostrzegawczych w miejscach rekreacyjnych jest nieczytelnych. Są zaklejone naklejkami albo pobazgrane graffiti. To nie argument, żeby ich nie stawiać – to argument za zmianą zachowań i edukacją.
3. Edukacja w zakresie bezpieczeństwa na wodzie zaczyna się za późno – albo w ogóle jej nie ma. Holandia uczy dzieci pływać. To dobrze. Ale pływanie i bezpieczne zachowanie na wodzie to dwie różne rzeczy. Karta pływacka uczy dziecko, jak radzić sobie w wodzie. Nie uczy, jak ocenić, czy skok jest bezpieczny. Nie uczy, co robi prąd. Nie uczy, jak uratować kogoś, nie narażając samego siebie.
4. Pewność siebie w wodzie przewyższa wiedzę. Meindert nie był słabym pływakiem. Miał odwagę skoczyć. Przecenił głębokość. To nie głupota – to brak właściwej informacji we właściwym momencie.
Misja Meinderta jest też naszą misją
Meindert mówi to sam: „Jeśli zdołam zapobiec choćby jednemu urazowi rdzenia kręgowego, moja misja już się powiodła. Bo tego nie życzyłbyś nawet swojemu najgorszemu wrogowi”.
To zdanie przeszywa mnie na wskroś. Bo dokładnie oddaje to, dlaczego istnieje NSWZ. Dlaczego istnieje De WaterExpert. I dlaczego działamy właśnie teraz.
Nie zgadzamy się na bierność. Nie zgadzamy się na to, że utonięcia czy poważne wypadki podczas kąpieli po prostu są nieodłączną częścią życia w kraju wody. Wierzymy – w oparciu o wiedzę, doświadczenie i badania – że zmniejszenie o połowę liczby wypadków na wodzie w Holandii jest osiągalne, o ile wspólnie zainwestujemy w wiedzę i zachowania.
Co NSWZ robi teraz: WaterZeker
Dlatego Nederlandse Stichting Water- & Zwemveiligheid uruchamia kurs WaterZeker – praktyczne, przystępne szkolenie online dla rodziców i dzieci, opracowane specjalnie po to, by przekazać wiedzę, której brakuje w standardowej nauce pływania.
WaterZeker uczy:
Jak bezpiecznie ocenić wodę otwartą, zanim się do niej wejdzie
Jakie są zagrożenia związane ze skakaniem, prądem, różnicą temperatur i niewidocznymi przeszkodami.
Jak jako rodzic rozmawiać o zagrożeniach na wodzie, nie siejąc strachu.
Co robić, gdy ktoś jest w niebezpieczeństwie – i czego zdecydowanie nie robić.
Kurs powstał w oparciu o niemal trzydziestoletnie doświadczenie praktyczne w nauczaniu pływania, w połączeniu z najnowszą wiedzą naukową o zachowaniach związanych z wodą.
WaterZeker nie ma na celu wystraszenia ludzi wodą. Woda jest zdrowa, dostępna i należy do nas wszystkich. Ale kto wie, co robi, ten też przeżyje.
Twoje dziecko pływa. Ale czy wie, jak bezpiecznie skakać do wody?
Zadaj sobie szczerze pytanie: czy twoje dziecko kiedykolwiek nauczyło się, jak ocenić, czy skok do wody jest bezpieczny? Czy nauczyło się, jaka jest różnica między dnem basenu a dnem jeziora? Czy ty jako rodzic wiesz, co zrobić, gdy zobaczysz kogoś unoszącego się na wodzie, kto już się nie porusza?
Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, to jest właściwy moment.
✅ Dołącz już teraz
➡️ Zapisz się na WaterZeker przez nswz.nl/waterzeker
Kurs jest dostępny dla rodziców z dziećmi w wieku szkoły podstawowej. Szkoły, baseny i gminy mogą kontaktować się w sprawie udziału grupowego oraz programów profilaktycznych.
Razem zapobiegniemy kolejnemu wypadkowi. Nie po fakcie. Teraz.
Shiva de Winter jest założycielem szkoły pływania Zwemschool De Winter Sport (Huizen i Doorn), ekspertem w dziedzinie bezpieczeństwa na wodzie w De WaterExpert oraz przewodniczącym Nederlandse Stichting Water- & Zwemveiligheid (NSWZ). Ma niemal trzydziestoletnie doświadczenie w holenderskim nauczaniu pływania.
Przypisy i bibliografia
Cyfry w indeksie górnym w tekście odnoszą się do numerów na poniższej liście. Wszystkie źródła internetowe sprawdzono 15 maja 2026 r.
[1] Annemarie de Jong, „Meindert (27) dook in ondiep water en liep dwarslaesie op: 'Ik lag met mijn gezicht naar beneden en kon niet meer bewegen'”, de Volkskrant, 15 maja 2026 r. Źródło pierwotne wszystkich faktów i cytatów dotyczących Meinderta Schultinga. URL: volkskrant.nl.
[2] Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), „CBS: 132 accidentele verdrinkingen in 2025”, komunikat prasowy 13 maja 2026 r. Opublikowano także za pośrednictwem KNRM i Nationale Raad Zwemveiligheid. URL: cbs.nl / knrm.nl / nrz-nl.nl.
[3] CBS, „146 mensen verdronken in 2024 — hoogste aantal in bijna dertig jaar”, komunikat prasowy 25 lipca 2025 r. URL: cbs.nl/nl-nl/nieuws/2025/30/146-mensen-verdronken-in-2024.
[4] CBS, tabela na zamówienie „Verdrinkingen 2024”, opublikowana 25 lipca 2025 r. Średnia dziesięcioletnia 2015–2024: 91 mieszkańców rocznie. Trzy czwarte w wodach otwartych. URL: cbs.nl/nl-nl/maatwerk/2025/30/verdrinkingen-2024.
[5] J.J.L.M. Bierens & J. Hoogenboezem, „Fatal Drowning Statistics from the Netherlands — an example of an aggregated demographic profile”, BMC Public Health (2019). Rzeczywista łączna liczba ofiar utonięć: 250–300/rok (w tym samobójstwa 42% i wypadki transportowe 16%). Karta informacyjna: Reddingsbrigade Nederland, „Verdrinkingen in Nederland: het beeld bijgesteld” (2019). URL: reddingsbrigade.nl.
[6] Arjan de Vries, dyrektor zarządzający NRZ, cytowany w: Nationale Raad Zwemveiligheid, komunikat prasowy 13 maja 2026 r. URL: nrz-nl.nl/nieuws/2026/05/cbs-132-verdrinkingen-in-2025.
[7] Mulier Instituut, „Zwemvaardigheid 2024 — inzicht in het zwemdiplomabezit van kinderen”, karta informacyjna listopad 2025 r. Badanie na zlecenie ministerstwa VWS, we współpracy z CBS i Boekmanstichting (Vrijetijdsomnibus 2024). URL: mulierinstituut.nl/nieuws/steeds-meer-kinderen-in-nederland-halen-alle-drie-de-zwemdiplomas.
[8] Mulier Instituut (2025), op.cit. Posiadanie karty pływackiej według pochodzenia: 40% dzieci z tłem migracyjnym bez karty (wobec 9%); najniższa grupa dochodowa 33% bez karty (wobec 5% w najwyższej). Zob. też: NRZ, komunikat 10 listopada 2025 r. URL: nrz-nl.nl.
[9] Nederlands Instituut Veiligheid Zwemlocaties (NIVZ), trwające badanie „Ervaringen met bijna-verdrinking”. Wywiady prowadzone przez studentów Universiteit Leiden. Zapisy przez verdrinking.nl. Zob. NRZ, komunikat 4 grudnia 2025 r. URL: nrz-nl.nl/nieuws/2025/12/voorkom-verdrinkingen-in-de-toekomst.
[10] Cytaty Meinderta Schultinga i fakty prawne (odpowiedzialność 80%/20%): Annemarie de Jong, de Volkskrant, 15 maja 2026 r. (zob. przypis 1). Treść sprawy sądowej sparafrazowana.
[11] Shiva de Winter, „Hoe onafhankelijk is het Mulier Instituut als het gaat om zwemveiligheid?”, LinkedIn Pulse, kwiecień 2022 r. URL: linkedin.com/pulse/hoe-onafhankelijk-het-mulier-instituut-als-gaat-om-shiva-de-winter.
[12] Nationaal Plan Zwemveiligheid, ministerstwo VWS / Nationale Raad Zwemveiligheid, 2021–2025. URL: nrz-nl.nl/nationaal-plan-zwemveiligheid.
[13] World Health Organization (Światowa Organizacja Zdrowia, WHO), „Drowning — Key Facts”, 19 kwietnia 2024 r. Na świecie około 236 000 ofiar utonięć rocznie (przypadkowych). URL: who.int/news-room/fact-sheets/detail/drowning.
[14] Mulier Instituut, „Nederlanders over zwemveiligheid” (2018); Floor, C. (2020), „Zwemmen en zwemveiligheid: trends in zwemgedrag 2008–2019”, Factsheet 2020/12, Utrecht: Mulier Instituut. URL: mulierinstituut.nl.
[15] NSWZ / WaterZeker, program kursu WaterZeker Thuiscursus, 2025–2026. Opracowany na podstawie niemal trzydziestoletniego doświadczenia praktycznego Zwemschool De Winter Sport (zał. 2007) oraz wiedzy eksperckiej NSWZ. URL: nswz.nl/waterzeker.
Zastrzeżenie: Ten artykuł został napisany jako analiza i opinia w oparciu o publicznie dostępne źródła. Wszystkie stwierdzenia faktyczne są opatrzone odniesieniem do źródła. Cytaty Meinderta Schultinga zaczerpnięto z przywołanego reportażu Volkskrant i nie zostały odtworzone dosłownie. Autor jest przewodniczącym NSWZ i ma interes komercyjny związany z WaterZeker; relacja ta została w tekście przedstawiona w sposób przejrzysty.