Zrozumienie dla rodziców, których nie stać na naukę pływania: odpowiedzialność i obowiązek troski w branży basenowej

Kto właściwie odpowiada za naukę pływania?

Pytanie o to, kto ponosi odpowiedzialność za naukę pływania, wywołuje wiele dyskusji. Kto jest odpowiedzialny i kto ponosi koszty? Stwierdzenie, że we wszystkich przypadkach odpowiedzialni są rodzice, być może jest prawdziwe, ale krzywdzi rodziców, którzy czują się niewysłuchani i niezrozumiani. Dlatego chcę przyjrzeć się nauce pływania bliżej i obok odpowiedzialności rodziców naświetlić również obowiązek troski spoczywający na państwie.

Ważna rola nauki pływania

Nauka pływania od lat jest nieodłącznym elementem wychowania dzieci. Jedni nauczyli się pływać od rodziców w rzece, inni w szkole, a jeszcze inni na basenie, w klubie pływackim albo w szkółce pływania. Naukę pływania prowadzi się w najróżniejszych miejscach — od hoteli i saun po ośrodki opieki i morze. Cel jest jednak wszędzie taki sam: sprawić, by dzieci nauczyły się pływać. Ale umiejętność pływania nie oznacza automatycznie bezpieczeństwa w wodzie.

Podział w branży basenowej

W Holandii działają cztery typy podmiotów oferujących naukę pływania w mocno rozdrobnionej branży basenowej:

1. Podmioty gminne: Funkcjonują w całości ze środków publicznych oraz z przychodów obiektu.

2. Podmioty półkomercyjne: Komercyjni operatorzy, którzy dzięki dopłatom do eksploatacji korzystają z gminnych nieruchomości niemal bezpłatnie, dzięki czemu mogą wypracowywać zyski.

3. Komercyjne szkółki i baseny: Ponoszą wszystkie koszty i zyski samodzielnie; konkurowanie jest trudne z powodu licznych dotacji przyznawanych innym podmiotom, które mogą sztucznie utrzymywać niskie koszty miesięczne. W efekcie różnica w kosztach nauki pływania jest wręcz ekstremalna.

4. ⁠**Kluby ze setkami wolontariuszy, którzy co tydzień zajmują się tysiącami dzieci uczących się tam pływać.

Koszt jednej lekcji u tych wszystkich podmiotów waha się między 6,50 € a ponad 30 € za zajęcia.  Dla przeciętnego rodzica jest niemal niezrozumiałe, co wybrać — o ile w ogóle wie, że istnieje jakiś wybór. Dla tych, którzy ledwo wiążą koniec z końcem, zapisanie dziecka na naukę pływania u wybranego przez siebie podmiotu jest drogą pełną nierówności.

Pomoc finansowa na naukę pływania

Obok odpowiedzialności rodziców tych, którzy nie radzą sobie finansowo, często kieruje się do instytucji państwowych. Jeugdfonds Sport en Cultuur oraz Stichting Leergeld to organizacje, które mogą wesprzeć rodziców niebędących w stanie samodzielnie opłacić nauki pływania. To szlachetne, że władze udostępniają tym fundacjom środki, aby rodzice mieli możliwość zapisania dziecka na naukę pływania. Jednak z powodu ograniczeń narzucanych przez niektóre gminy jest to forma „ukrytej” dotacji państwowej — czy to na pewno sprawiedliwe?

Fundacje te są bowiem zależne od gminy  i muszą stosować się do stawianych przez nią wymogów.  Gmina może więc decydować, z jakim podmiotem oferującym naukę pływania fundacja może współpracować. Praktyka pokazuje, że część gmin chce, aby fundacje współpracowały wyłącznie z basenami gminnymi, przez co wielu innych organizatorów zostaje wykluczonych. Rodzi to niesprawiedliwość zarówno wobec rodziców, jak i wobec podmiotów prowadzących naukę pływania.

Rola państwa

To do Hagi należy interwencja przeciwko temu ogólnokrajowemu trendowi wśród gmin. Choć osobiście uważam, że to zawsze rodzice ponoszą odpowiedzialność, jestem też zdania, że państwo musi wziąć na siebie swoją część. Podmioty takie jak Jeugdfonds Sport en Cultuur czy Stichting Kinderhulp nie powinny mieć zakazu współpracy z podmiotami innymi niż baseny gminne.

Wspólne ponoszenie odpowiedzialności

Nauka pływania to sprawa nas wszystkich. Weźmy więc wszyscy na siebie swoją część odpowiedzialności. Okażmy zrozumienie rodzicom, którzy mają trudności finansowe, i zadbajmy o to, by każde dziecko dostało szansę bezpiecznie nauczyć się pływać.

Reakcje i dyskusja

Zapraszam wszystkich do podzielenia się swoim zdaniem i do dyskusji na ten temat. Co sądzicie o obecnej sytuacji? Co można zrobić lepiej? Dążmy wspólnie do sprawiedliwego i dostępnego systemu nauki pływania w Holandii.