Ένα θέμα που συζητιέται συνεχώς στην αυλή του σχολείου: «Το παιδί μου μόλις ξεκίνησε και ήδη στο πρώτο μάθημα έμαθε τόσα πολλά». «Το δικό μου πέρασε ήδη στην επόμενη ομάδα». «Το παιδί μου το βρήκε πολύ αγχωτικό, αλλά η δασκάλα το χειρίστηκε υπέροχα και γύρισε σπίτι γελώντας». «Το δικό μου συμμετείχε σε όλο το μάθημα με ένα χαμόγελο».
Αυτές είναι οι συνηθισμένες κουβέντες ανάμεσα στους γονείς όταν πρόκειται για μαθήματα κολύμβησης. Είναι μια διαδικασία που περνούν μαζί γονείς και παιδιά, και μέσα από την οποία ξεπηδά η περηφάνια του παιδιού. «Κοίτα μαμά τι έκανα» ή «κοίτα μπαμπά, πέρασα στην επόμενη ομάδα». Ο ενθουσιασμός, έστω και λίγο υποκινημένος, είναι μέρος αυτής της διαδικασίας. Τα παιδιά θέλουν οι γονείς τους να είναι περήφανοι γι' αυτά.
Τι γίνεται όμως αν μετά από κάθε μάθημα λαμβάνεις μόνο μια σύντομη περίληψη, όπως την αφηγείται το παιδί σου, και οι γονείς πρέπει να συμπεράνουν από αυτήν πώς πάνε τα πράγματα; Τι γίνεται αν το παιδί το βρήκε τόσο αγχωτικό που έκλαψε όλο το μάθημα; Τι γίνεται αν έπεσε και πόνεσε; Τι γίνεται αν η δασκάλα ή ο δάσκαλος φέρθηκε αυστηρά στο παιδί σου —δικαιολογημένα ή όχι— αλλά αυτή η τελευταία λεπτομέρεια σου διαφεύγει και δεν έχεις ιδέα γιατί το παιδί σου είναι τόσο σιωπηλό; Πρόκειται για τη φυσιολογική επικοινωνία μεταξύ γονέων, παιδιών και των εκπαιδευτών ή του συντονιστή που ανήκει και οφείλει να είναι μέρος αυτής της διαδικασίας. Οι φόβοι υπάρχουν στα παιδιά, όπως ακριβώς και στους γονείς. Αυτό δεν μπορείς και δεν επιτρέπεται να το προσπερνάς.
Χθες το βράδυ παρακολούθησα με έκπληξη ένα βίντεο του δημάρχου του Emmen, Eric van Oosterhout. Αντιδρούσε στην αναταραχή που δημιουργήθηκε γύρω από τον κωδικό QR στα κολυμβητήρια και τους γονείς που, για τους δικούς τους λόγους, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιδείξουν έναν κωδικό QR. Η απάντησή του ήταν ψυχρή και τυπική. Κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν αρμόζει σε έναν «πατέρα της πόλης» σε αυτήν την περίπτωση. Ο Van Oosterhout είναι σχεδόν πέντε χρόνια δήμαρχος του Emmen. Σε μια συνέντευξη που έδωσε κατά την ανάληψη των καθηκόντων του είπε κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. «Το πάθος μου είναι η εκπαίδευση. Ασχολούμαι με αυτήν ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια. Η πρώτη μου δουλειά είχε να κάνει με παιδιά που είχαν μαθησιακή υστέρηση. Αυτό ήταν στην περιοχή του Delfzijl. Ίσες ευκαιρίες για όλους», σύμφωνα με τον Van Oosterhout σε συνέντευξή του στην Emmer Courant στις 14 Μαρτίου 2017.
«Από τη σκοπιά της δημόσιας υγείας εξακολουθεί να είναι συνετό να διατηρηθεί ο κωδικός QR και να ελέγχεται στην είσοδο του κολυμβητηρίου», ανέφερε επίσης ο Van Oosterhout στην επιχειρηματολογία του. Κατά τη γνώμη μου, από την έρευνα του TU Delft προέκυψε ακριβώς ότι εκεί υπάρχουν κάποια αγκάθια. Θα ήθελα πολύ να συναντήσω προσωπικά τον δήμαρχο Van Oosterhout για να του εξηγήσω πόσο σημαντικά είναι τα μαθήματα κολύμβησης, η υποστήριξη ενός γονέα, η διαδικασία που πρέπει να περάσουν γονείς και παιδιά, η πτυχή της ασφάλειας, η σημασία της συνέχειας για τα παιδιά και η κατάκτηση του πρώτου διπλώματος στη ζωή τους. Αλλά αυτά θα έπρεπε να τα ξέρει ο Van Oosterhout ως πατέρας που στάθηκε κι εκείνος δίπλα στην πισίνα.
Είτε το συζητάς πολύ είτε λίγο, το θέμα παραμένει ότι οι άνθρωποι ξεχνούν πως δεν φαίνεται να υπάρχει πλέον καμία ένδειξη ότι το πιστοποιητικό εισόδου κατά της covid προσφέρει ασφάλεια στους ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτόν τον χώρο. Παντού γύρω μας οι άνθρωποι μολύνονται. Με δύο εμβόλια, ακόμη και με την αναμνηστική δόση. Στην ιστοσελίδα gezondheidenwetenschap.be αναφέρεται στο σχετικό factcheck το εξής: «Οι άνθρωποι που έχουν περάσει μια μόλυνση με τον κορονοϊό αναπτύσσουν αντισώματα κατά του ιού και είναι για ένα ορισμένο διάστημα ανοσοποιημένοι. Ωστόσο, αυτά τα αντισώματα εξαφανίζονται σταδιακά, με αποτέλεσμα μια νέα μόλυνση να μπορεί και πάλι να οδηγήσει σε covid-19. Επιπλέον, τα αντισώματα ενίοτε λειτουργούν λιγότερο αποτελεσματικά έναντι νέων παραλλαγών του κορονοϊού. Το ίδιο ισχύει και για τον εμβολιασμό: μετά από έναν πλήρη εμβολιασμό είσαι για κάποιο διάστημα προστατευμένος από την covid-19, αλλά μετά από περίπου έξι μήνες μια μόλυνση μπορεί και πάλι να σε αρρωστήσει. Μια αναμνηστική δόση επιμηκύνει ευτυχώς σημαντικά αυτό το διάστημα. Ο εμβολιασμός μπορεί ενίοτε να προστατεύει λιγότερο καλά από νέες παραλλαγές. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι σημαντικό να συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε τα μέτρα υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών, η τήρηση αποστάσεων, η χρήση μάσκας όπου χρειάζεται και ο αερισμός των χώρων».
Εν κατακλείδι, μπορείς λοιπόν να βγεις θετικός στο τεστ όσο κι οποιοσδήποτε άλλος —με ή χωρίς εμβόλιο, με αναμνηστική δόση ή με προηγούμενη μόλυνση. Παρόμοιες ιστορίες μπορεί κανείς να βρει στο NOS και σε άλλα μέσα. Για την ασφάλεια, λοιπόν, δεν χρειάζεται να το κάνουμε. Ας υπερασπιστούν δήμαρχοι όπως ο Eric van Oosterhout τους δικούς τους κατοίκους και ας μην ακολουθούν το αφήγημα του Υπουργείου VWS. Ας υπερασπιστούν οι δήμαρχοι τα παιδιά και τους γονείς τους που δεν έχουν φωνή, αλλά που σε έξι μήνες μπορεί να βρεθούν μέσα στο νερό. Με πάνω από 30 βαθμούς, λίγα παιδιά κρατάς πια μακριά από το νερό.
Με λίγα λόγια, ας μη χρειαστούν οι 300 δικαστικές υποθέσεις για να κάνουν οι «πατέρες» και οι «μητέρες» των πόλεων το σωστό για τους κατοίκους τους, και σύμφωνα με την απόφαση του δικαστή: «Ο δικαστής ασφαλιστικών μέτρων κρίνει επομένως ότι ο κύριος σκοπός της δραστηριότητας κατά τα ‘Μαθήματα κολύμβησης’ είναι η κολύμβηση. Κατά την κρίση του δικαστή ασφαλιστικών μέτρων, αυτό δεν αποτελεί άθληση ή ψυχαγωγία. Τα παιδιά πηγαίνουν σε μαθήματα κολύμβησης για να μάθουν να κολυμπούν, προς όφελος της δικής τους ασφάλειας. Ο κύριος σκοπός είναι η απόκτηση της ικανότητας κολύμβησης και όχι η άθληση. Τα μαθήματα κολύμβησης δεν είναι επομένως άθλημα».
Ο δικαστής μιλά εδώ πολύ ξεκάθαρα για τη δραστηριότητα των μαθημάτων κολύμβησης. Όσο κι αν στέκονται στο κεφάλι τους η Ένωση Αθλητισμού και Δήμων (Vereniging Sport en Gemeente), το Υπουργείο VWS και ο —εμπλεκόμενος ή μη— NCTV. Η περιγραφή του δικαστή αφορά εδώ τη δραστηριότητα στο ευρύτερο πλαίσιο και όχι μόνο το κολυμβητήριο του Hilversum.
- Μετά το Kek Mama: γιατί δεν πρέπει να δυσπιστούμε στους άνδρες δασκάλους κολύμβησης, αλλά να τους στηρίζουμε2026-01-25
- Επιτρέπεται να παρακολουθείτε το μάθημα κολύμβησης; Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι2026-01-18
- Ανατροφή και Μαθήματα Κολύμβησης: Ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος για την ανάπτυξη ενός παιδιού;2025-02-15
- Κατανόηση για τους γονείς που δεν μπορούν να πληρώσουν μαθήματα κολύμβησης: ευθύνη και καθήκον μέριμνας στον κλάδο της κολύμβησης2024-05-23
- Η Νέα Πραγματικότητα των Γονέων για τα Μαθήματα Κολύμβησης: Γονείς, Αναλάβετε τις Ευθύνες σας!2024-05-19
Δείτε τα εμβαθυμένα άρθρα εμπειρογνώμονα στην τράπεζα γνώσης →