Η Νέα Πραγματικότητα των Γονέων για τα Μαθήματα Κολύμβησης: Γονείς, Αναλάβετε τις Ευθύνες σας!

Οι γονείς κατακλύζονται από ιστορίες γύρω από τα μαθήματα κολύμβησης. Πώς πρέπει να γίνονται, πώς δεν πρέπει να γίνονται και ποιοι είναι οι κίνδυνοι. Λογικό, άλλωστε, γιατί τα μαθήματα κολύμβησης είναι το καλύτερο μέσο για να μάθει το παιδί σας να κολυμπά, κάτι που συμβάλλει στην ασφάλεια στο νερό. Κι όμως, η ευθύνη των γονέων συχνά μοιάζει να χάνεται μέσα σε αυτή τη θάλασσα πληροφοριών και υποχρεώσεων.

Σε εθνικό επίπεδο υπάρχει ελάχιστη έως καθόλου πολιτική για τα μαθήματα κολύμβησης, γεγονός που ωθεί τους μεγάλους παίκτες να διεκδικούν το αποκλειστικό δικαίωμα. Κι αυτό όχι για να εγγυηθούν την ασφάλεια στο νερό, αλλά για να κατευθύνουν τη νομοθεσία προς το συμφέρον τους, να εξασφαλίσουν επιδοτήσεις και να πετύχουν μονοπώλιο. Η πολιτική ψάχνει απαντήσεις μέσα στο πυκνό δάσος του κλάδου της κολύμβησης, αλλά ενίοτε της διαφεύγουν οι ουσιώδεις γνώσεις. Όταν ζητάς από κάποιον να σου αναφέρει όλους τους ανταγωνιστές του, τείνει —για ίδιον όφελος— να ξεχνά τον μεγαλύτερο ή τον πιο σημαντικό. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν βουλευτές που το αντιλαμβάνονται αυτό.

Επιπλέον, υπάρχουν γονείς που, πιθανότατα λόγω όλης αυτής της φασαρίας γύρω από τα μαθήματα κολύμβησης, δεν τα θεωρούν πια τόσο υψηλή προτεραιότητα. «Το παιδί μου πρέπει να πάει χόκεϊ, τένις, κι εγώ πρέπει να γυμναστώ. Τα μαθήματα κολύμβησης τα ξαναρχίζουμε μετά το καλοκαίρι», ή «Είναι κουραστικό, ξέρεις, να πηγαίνω κάθε βδομάδα στο μάθημα, μου τρώει εύκολα μια ώρα, και μ' αυτόν τον όμορφο καιρό έχω και καλύτερα πράγματα να κάνω». Τα κολυμβητήρια και οι σχολές κολύμβησης πραγματοποιούν μέρα με τη μέρα ώρες μαθημάτων με στόχο να μάθουν τα παιδιά να κολυμπούν. Πολλά από αυτά διαθέτουν σύστημα ακύρωσης και αναπλήρωσης, αλλά αυτό χρησιμοποιείται με το σταγονόμετρο. Μήπως τα μαθήματα κολύμβησης δεν είναι πια σημαντικά;

Η καλή κολυμβητική ικανότητα σε παιδιά και ενήλικες δεν αποτελεί εγγύηση για την ασφάλεια στο νερό —όπως νομίζουν πολλοί— αλλά συμβάλλει σημαντικά σε αυτήν. Αν ένα παιδί έχει πάρει το δίπλωμα κολύμβησης και μετά περάσει έναν χρόνο χωρίς να κολυμπήσει, η τεχνική του θα δείχνει άθλια. Όμως, μόλις ξαναρχίσει τα μαθήματα, θα ξανακολυμπά σωστά μέσα σε μια στιγμή.

Συμπέρασμα: τα μαθήματα κολύμβησης αφορούν όλους μας. Από τη μία, τους γονείς, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι ώστε το παιδί τους να μάθει να κολυμπά. Αν αυτό δεν είναι εφικτό οικονομικά, υπάρχουν διάφοροι φορείς διαθέσιμοι εκεί όπου ο δήμος το επιτρέπει. Από την άλλη, ο κλάδος της κολύμβησης με δημοτικούς, ημι-εμπορικούς και εμπορικούς παρόχους μαθημάτων. Οι τιμές σχετίζονται κυρίως με το αν λαμβάνονται ή όχι επιδοτήσεις και με το σύστημα διδασκαλίας, που καθορίζει το μέγεθος των ομάδων και την ένταση σε αριθμό εκπαιδευτών. Τέλος, υπάρχει η πολιτική, που θα πρέπει να χαράξει τον δρόμο της μέσα από την ευθύνη, το κόστος, το όφελος, την ασφάλεια και πολλά ακόμη. Δεν υπάρχει ένας εύκολος ένοχος στον οποίο να δείξεις με το δάχτυλο, αλλά όλα ξεκινούν από τους γονείς, που πρέπει να κάνουν το πρώτο βήμα, να επιμείνουν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και να συνεχίσουν την εξάσκηση ακόμη και μετά την απόκτηση των διπλωμάτων. Γι' αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος κανένας φορέας.

Γονείς, αναλάβετε τις ευθύνες σας. Τα μαθήματα κολύμβησης δεν είναι ζήτημα ευκολίας ή προτεραιότητας, αλλά ασφάλειας και φροντίδας για τα παιδιά σας.